Прысуд валадара (на белорусском языке) - Алесь Аркуш
- Дата:07.05.2026
- Категория: Проза / Русская классическая проза
- Название: Прысуд валадара (на белорусском языке)
- Автор: Алесь Аркуш
- Просмотров:1
- Комментариев:0
Аудиокнига "Прысуд валадара" (на белорусском языке)
📚 "Прысуд валадара" - это захватывающая аудиокнига, написанная талантливым автором Алесьем Аркушем. В центре сюжета - главный герой, чья судьба переплетается с тайнами и загадками, раскрывая перед слушателем удивительный мир волшебства и приключений.
🌟 Главный герой аудиокниги становится свидетелем невероятных событий, которые заставляют его пересмотреть свое представление о реальности. Он отправляется в увлекательное путешествие, где каждый шаг открывает новые грани его личности и окружающего мира.
🎧 Сайт knigi-online.info предоставляет возможность бесплатно и без регистрации слушать аудиокниги онлайн на русском языке. Здесь собраны лучшие произведения разных жанров, включая бестселлеры и классическую литературу.
📖 Погрузитесь в увлекательный мир слова с аудиокнигой "Прысуд валадара" и окунитесь в захватывающее приключение, которое оставит незабываемые впечатления и заставит задуматься над глубокими философскими вопросами.
Об авторе:
Алесь Аркуш - талантливый писатель, чьи произведения поражают своей глубиной и оригинальным стилем. Его работы покоряют сердца читателей и слушателей, заставляя задуматься над важными аспектами жизни и человеческих отношений.
Не упустите возможность окунуться в мир литературы с аудиокнигой "Прысуд валадара" на сайте knigi-online.info!
Приятного прослушивания!
Русская классическая проза
Шрифт:
Интервал:
Закладка:
Два апошнiя вечары Булановiч праводзiў у сваёй кватэры на адзiноце.
Ён сеў за пiсьмовы стол, уключыў настольную лямпу i пачаў пiсаць. Хутка, прапускаючы лiтары ў словах, ня ставячы кропак i косак....
Суд наблiжаўся да разьвязкi. Праз якiх пяць хвiлiнаў усё мусiла скончыцца. Судовая заля нагадвала паверхню става, па якой пераднавальнiчны ветрык ганяе рабiзну. Прысутныя проста чакалi. Усе меркаваньнi i прадказаньнi даўно шматкроць абгавораны. Людзi былi гатовыя да ўсяго i, здавалася, калi б сам Зэўс пакараў гэтага падшыванца, як некалi Тантала, што ўявiў сябе богам, дык нiхто б не зьдзiвiўся.
Аднак далейшыя падзеi пачалi разгортвацца нечакана для ўсiх. Нават для падсуднага.
Валадар у атачэньнi сьвiты рашучым крокам увайшоў у судовую залю. Воi, што суправаджалi свайго гаспадара, засталiся ля ўваходу. Валадар адзiн прайшоў спамiж скамянелых грамадзянаў, якiя таропка паўскоквалi з лаваў пры ягоным урачыстым наблiжэньнi i замерлi, нiбы ўдзельнiкi дзiцячай гульнi "ў чараўнiка". Ганаровы госьць абмiнуў усiх i прыпынiўся насупраць сына. Валадар сапраўды нагадваў чараўнiка: урачыста апрануты, загорнуты ў крамяны блiскучы чырвоны плашч, якi хаваў затлусьцелыя абрысы цела, таямнiчы, з тэатральна замаруджанымi рухамi, з халодным, адсутным выразам на твары.
Бацька хвiлiну глядзеў у сынавы вочы. Сын, якi да гэтага працягваў сядзець, нетаропка ўзьняўся на ногi, але не выструнiўся як усе, а стаў расслаблена, самавiта, усiм сваiм вiдам як бы тлумачачы прычыну вiзыту высокага госьця.
Як толькi сын узьняўся, валадар павярнуўся да залi i голасна вымавiў: "Dicere jus!"* Рэха суворага голасу паволi абляцела ўсе закуточкi залi - i зноў усталявалася мёртвая цiша.
* Вяршыць суд! (Лац.)
Валадар чакаў. Прысуду? Апраўданьня? Каб гэтае ведалi судзьдзi! Чаго ён чакае? ЧАГО?!
Валадар на нешта спадзяваўся. На водгук, рух, слова, знак? Ён марудзiў.
Кроў ударыла ў ягоны напружаны твар. Ён другi раз выгукнуў: "Fiat justitia, pereat mundus!"* Яшчэ гучней, яшчэ сталёвей.
* Няхай загiне сьвет, але адбудзецца правасудзьдзе! (Лац.)
I адразу воi - нават рэха не суцiшылася мiж скляпеньняў - узьнялi адмысловыя кароткiя мячы ў паветра i мэханiчна, як спрацаваныя сяляне за звыклаю працай, пачалi секчы людзей. Усiх без разбору. УСIХ.
Усчаўся страшэнны вэрхал. Кроў вадалiвамi пырскала ва ўсе бакi.
I толькi дзве постацi стаялi незварушна. Бацька i сын. Бацька адсутным тварам назiраў за пабоiшчам - нiводны мускул валявога твару ня выдаваў душэўны стан валадара. Сына ж трэсла лiхаманка. Дрыжачыя ногi падкошвалiся, твар пабялеў, здавалася, вось-вось яго званiтуе.
На чырвоным блiскучым плашчы валадара, якiм ён ахайна захiнуўся, чужая кроў была амаль не заўважная. Затое сына яна залiвала з ног да галавы. Ён затуляў рукою твар, але гэта не дапамагала - кроў лiлася на вопратку, на валасы, за каўнер.
Праз якiх пяць хвiлiнаў усё было скончана. I зноў усталявалася мёртвая цiшыня. Нават не было чутно стогнаў параненых. Разгарачаныя воi, як па знаку чараўнiка, вобмiрг застылi ў незвычайных паставах.
Валадар, нiбы прафэсыйны актор, што звыкла чакаў канца апошнiх апладысмэнтаў, замiнаючых маналёгу, зноў голасна прамовiў: "In confidentem nullae sunt partes judicis!"* Затым iмклiвымi рухамi ён выхапiў з похваў меч i па самыя тронкi ўсадзiў блiскучае, аздобленае мудрагелiстымi карункамi, халоднае лязо ў жывот сына.
* Калi абвiнавачаны прызнаўся, судзьдзя не патрэбны! (Лац.)
Падсудны, якi i да гэта ледзь стаяў на нагах, як сноп павалiўся на лiпкую, чырвоную падлогу.
Валадар выпрастаўся, зноў павярнуўся да залi i цiха, бадай для сябе, сказаў заключныя словы гэтага крывавага спэктаклю: "Justitia in suo cuique tribuendo cernitur!"*
* Правасудзьдзе патрэбна разглядаць як сплочваньне кожнаму свайго. (Лац.)
- Путешествия пана Броучека - Сватоплук Чех - Юмористическая фантастика
- Карычневая магiя (на белорусском языке) - Андрэ Моруа - Проза
- Академия пана Кляксы. Путешествия пана Кляксы - Ян Бжехва - Сказка
- Собрание сочинений. Том второй - Ярослав Гашек - Юмористическая проза
- Академия пана Кляксы - Ян Бжехва - Сказка